.
دوباره فصل سردی وباران وبرف باری رسید ، یعنی فصل زمستان ، این فصل همانگونه که ازنامش هویدا است فصل است توام با سردی و برف باری ها ، نه این فصل برای عموم مردم لذت بخش نیست چون خیلی ها هستند که سرپنا ندارند.سردی وبرف باری در این فصل در تمام ولایات افغانستان یگسان نیست در بعضی از ولایان افغانستان که نسبتا سرد سیر هستند برفباری زیادتری دارد اما در بعضی از ولایا ت افغانستان برف باری نسبتا کمتری دارد اما در مجموع چون افغانستان یک کشور است کوهستانی که چهار طرف پوشیده به کوه های سر به فلک است که این کوها از اهمیت جغرافیای برخوردار است ،کم وبیش برف باری دارد. اما موجودیت این کوه مشکلات زیادی رادر فصل زمستان برای باشنده گان این سرزمین خصوصا ولایات سرد سیربوجود آورده است .
افغانستان همانگونه که یگ کشور رو به انکشاف و در حال توسعه به حساب می آید هم چنان در حال توسعه است که تاهنوز در بسیاری از ولایات باز سازی ونوسازی از قبیل اعمار سرک ، ساختن شفاخانه و غیره صورت نگرفته است . که نبود شفا خانه در ولسوالی های دور دست از ولایات افغانستان همچنان نبود سرک وراه ارتباطی میان مرکزو ولسوالی ها سبب شده است که مردم به مشکلات بسیاری از قبیل مرگ نابه هنگام مادران و اطفال وغیره دست پنجه نرم کنند. به گفته مردم ، اگردر ولسوالی های مانند مالستان ،جاغوری ،اجرستان وغیره اگر کسی دچار مریضی شود آنهامجبور هستند که دو موتر را به کرایه بگیرند چون یگ موترمریض را انتقال میدهد ودومی مردم محل راکه برای پاک کاری راه؛ مریض را همراهی میکنند. وقتیکه به مرکز میرسند باید در هوتل وجای دیگر اتاق به کرایه بگیرند که بااین مقیاس اندازه رفت و برگشت و مصارف را سه برابر مصرف میشود که به خواطر دوا میدهند . اما وجود برف باری ها و باران ها دراین چنین شرایط خالی از فایده هم نیست .چون از یگطرف افغانستان یگ کشور زراعتی است که هشتاد فیصد مردم این سرزمین به زراعت مشغول استند که بدون موجودیت برف و باران با خشکسالی روبرو میشوند که بازهم مشکلات بزرگتری را به بار میآورد .
از سوی دیگر در افغانستان همانطوریکه یاد آورشدم ولسوالی های دور دست وجود دارد که در دوازده ماه از سال 9 ماه پوشیده از برف بوده ورا های ارتباطی آنها با مراکز ولایات مسدود میباشد . باشنده گان مجبور هستند که در مدت سه ماه کارکنند و در 9ماه دیگر بخورند و بخوابند ودیگر کاری نکنند ، بنا به همین ملحوظات که یاد آور شدم افغانستان در فصل زمستان با مشکلات زیادی روبرو میشود .گذشته از ولسوالی ها ،تمام این مشکلات دامنگیر کسانیکه درشهر زنده میکنند و به اصطلاح شهرنشین هستند هم است . سردی زمستان و برف باری ها درشرایط که قیمت تمام مواد ارتزاقی بالا رفته است بسیار مشکل و رنج دهنده است، درین شرایط که یک کیلوگاز به قیمت 80 افغانی ،یگ لیترتیل به قیمت 70 افغانی ویگ سیر چوب به قیمت 100 افغانی در بازار به فروش میرسد ، زنده گی کردن در چنین شرایط که معاش یگ کارمند دولت زیاده از 7000 افغانی نیست بسیار مشکل است .یگ کارمند عدی که روزانه 100 افغانی درآمد ندارد چطور میتواند که شکم عیال 12 نفری را پر کند ؟ ودر پهلوی آن کرایه خانه ،بیل برق ،پول چوب وگاز را پرداخت نماید .بنا مجبور است که دست به اعمال گوناگون بزند که تابتواند که شکم عیال خود را پر کند .
